กระบี่ใบไม้
เธอโดดเด่นเป็นประกายพรายแสงจ้า
ดังแสงเพชรก่องเก็จกล้ามณีฉาย
เขาคนนั้นเหมือนกับคนอื่นมากมาย
มีเงารักเปล่งประกายจากสายตา
จำยังจำภาพวันนั้นที่พานพบ
คล้ายบุพเพได้ประสบเลือกเฟ้นหา
เขาและเธอ,ร้านกาแฟ,ใต้ชายคา
ชายหนุ่มนั้นแสนประหม่าเกินเอ่ยคำ
กลางความเงียบทั้งสองล้วน - ชวนอึดอัด
บรรยากาศช่างบีบรัดจนน่าขำ
ทันใดนั้น เขาก็ชี้ กาแฟดำ
เรียกพนักงานส่งเกลือนำมาใส่ที
คนตะลึง(ยิ้มหัว)ทั่วทั้งร้าน
เมื่อเขาบอกความต้องการรสชาตินี้
ทุกครั้งดื่มกาแฟเค็ม...รู้สึกดี
คิดถึงพ่อแม่น้องพี่ที่ริมเล
ยามเป็นเด็กล่องเรือน้อยลอยจากฝั่ง
สู้พายุฟ้าคลุ้มคลั่ง..
1600
4
0
หน้าส่วนตัว
