หน้าส่วนตัว
เขียนเรื่องนี้มาถึงเรื่องที่หกร้อย
ฝากเศร้าสร้อยเสียใจและเสียขวัญ
ไทยโพเอมคือความรักในทุกวัน
ที่อดทนสร้างฝันหวังทำดี..
แต่ทำไมใจดวงนี้ช่างอ่อนล้า
ราวกับว่าหลงในทะเลทรายอยากคิดหนี
ใจเดียวดายไร้หวังใดในชีวี
ราวไม่มีหัวใจอยู่ในตน...
ขอหยุดพักจากไปสักระยะ
ไม่สัญญาจะคืนหลังกลับอีกหน
หนีความทุกข์ในหัวใจที่มืดมน
หนีวกวนในโลกฝันไร้เกียรติใด
ขอมอบช่อดอกไม้ก่อนลาจาก
สำหรับคนมากน้ำใจเคยปลอบขวัญอย่าหวั่นไหว
ไม่ใช่ความผิดของใครใคร
เพียงหัวใจ..หมดสิ้นแล้ว..ขอจากลา!
1004
4
0
