ฉันขออยู่ อย่างเหงา และเศร้าจิต ไม่อยากคิด วุ่นวาย มุ่งหมายฝัน ตั้งแต่เล็ก จนใหญ่ ในชีวัน ทุกสิ่งอัน มุ่งมาด ต้องพลาดไป สิ่งดีดี มีไหม จะให้ฉัน เฝ้าแต่สรรค์ เรื่องเลว และเหลวไหล ฟ้าคงกลั่น แกล้งทำ จนหนำใจ เพราะอะไร หรือนั่น บอกฉันที เรื่องชั่วทราม ต่ำช้า มิกล้าแตะ หรือเวียนแวะ เข้าใกล้ ห่างไกลหนี สู้อุตส่าห์ สร้างทำ แต่กรรมดี ไยจึงมี แต่ทุกข์ มารุกราน อยากจะรู้ ทำไม ไยต้องโศก หรือว่าโลก หลอกให้ ไม่สงสาร ขอเพียงเธอ อย่าทำ ช้ำดวงมาลย์ จนซมซาน อีกครั้ง เหมือนดั่งเคย