พุด
ขวัญมีมุมเล็กๆอยู่มุมหนึ่ง
มุมที่ซึ่งชอบหลบไปแอบฝัน
มีดวงดอกไม้พรายช่อเคลียแก้มทุกวัน
มีแสงจันทร์ทอผ่านกิ่งไผ่ไหวรับลม
เรียกมุมนี้ว่ามุมแห่งความสุข
มุมได้ซุกได้ซ่อนความขื่นขม
ราวโลกใบเล็กของเด็กน้อยยามระทม
ถูกห้อมห่มด้วยความฝันจินตนาการ
โลกภายนอกผู้คนมากล้นเปลือก
พากันเลือกทางชีวิตคิดว่าหวาน
หากลืมไปโลกภายในงามตระการ
ชั่วกัปป์กาลคือโลกพุทธธรรม
และ..
ดวงดอกไม้ในดวงใจของเด็กน้อย
ยังค่อยค่อยผลิหอมอวลทุกเช้าค่ำ
หยาดน้ำค้างทองจากธรรมชาติเฝ้าพรมพรำ
คือสัจจธรรม..สอนเกิดดับ..ขวัญ..รับรู้...!
..................
http://www.thaipoem.com/forever/ip
2198
4
0
หน้าส่วนตัว
