ครูพิม
ซ่อนน้ำตาเอาไว้อย่าให้เห็น
ซ่อนลำเค็ญซ่อนความท้อคราทุกข์ถม
ซ่อนคำเอ่ยเคยอ้างซ่อนอารมณ์
ซ่อนให้จมฝั่งดิน...จนสิ้นอาย
สลัดทิ้งความทุกข์ท้ออย่ารอให้
ผู้ใดใดมาช่วยนะโฉมฉาย
ช่วยตัวเองก่อนตัวจะต้องตาย
หลอมละลายเพราะทุกข์ท้อที่ก่อตัว
ฟ้าหลังฝนสดใสสวยงามนัก
แจ้งประจักษ์หมอกหม่นปนสลัว
สว่างแล้วแก้วตาเจ้าอย่ากลัว
จงยิ้มหัว...ลุกขึ้นรับ..กับตะวัน
เก็บเรื่องร้ายหลายเรื่องเปลืองความคิด
เก็บให้มิดอย่ามัวเพ้อละเมอฝัน
เก็บดวงใจแล้วก้าวย่างพร้อมฝ่าฟัน
เพื่อเก็บฝัน..งดงาม...ตามใจตน...
ทุกข์อย่าท้อ ท้ออย่าถอย คอยแต่หวัง
เติมพลัง แล้วก้าวเดิน อีกสักหน
มีใจมั่น ฟันฝ่า ฟ้ามืดมน
เธ
1571
7
0
หน้าส่วนตัว
