เพชรเทียม
แต่ละวัน แต่ละก้าว ที่ย่างเดิน
ดูผิวเผิน เหมือนกับว่า ไม่ทุกข์ใจ
แต่ความจริง ฉันนั้น แสนหวั่นไหว
ที่ฟ้าใย แกล้งเรา ให้จากลา
แต่ละครั้ง แต่ละคืน ที่หลับใหล
สุดเสียใจ สุดแสนเศร้า สุดห่วงหา
แต่คนรัก ไร้วี่แวว จะกลับมา
แล้วน้ำตา ของฉัน ก็ร่วงริน
เดินคนเดียว เหมือนโลกนี้ ไม่มีใคร
เดินทางไป เหมือนคน ไม่ย่ำดิน
พบคู่รัก คุยหัวเราะ มาให้ยิน
อยากดับดิ้น สิ้นใจตาย ไปตรงนั้น
เห็นคู่รัก เดินเที่ยวกัน อย่างมีสุข
กลับเป็นทุกข์ อยากจะให้ เป็นแค่ฝัน
ได้แต่หลอก ตัวเอง ไปวันวัน
แล้วก็พลัน เห็นคนรัก เดินกลับมา
หน้าส่วนตัว
1033
4
0
