น้ำหยดลงจากใบกล้วยหยาดรวม สายฝนร่วมหล่นพรมพฤกษา หมู่แมกไม้สดชื่นยินดีปรีดา อุราชุ่มฉ่ำน้ำนองดั่งทองธาร เสียงร้องวิหกนกกาเหว่า ยามเช้าแจ้งจ้าเว้าว่าหาอาหาร จากรังจากคอนสู่ไพรตามการ รักลูกน้อยบินผ่านพนาพลัน คลื่นซัดซาดขึ้นสู่หาดด้วยพัก รวีแดงจมหักลงทะเลฝัน สกุณาส่งเสียงร่ำร้องคู่กัน ผีเสื้อนั้นบินรวมสองคล้องใจ แม้นน้องเป็นพฤกษาพี่เป็นป่า ให้ชีวาหมู่แมกไม้ที่อาศัย แม้เป็นบุษบกมาศวิไล ขอฉันได้เป็นภมรพบพาน แม้เป็นนกพี่เป็นคอน ขอเว้าวอนคำรักสมัครสมาน วารน้องอย่ารำคาญ สายใยรักร่วมสานนิรันดร
1009
15
0
หน้าส่วนตัว
