ตื่น
จูบเบาเบา เท่าที่ใจ ยอมให้จูบ
หัวใจวูบ จูบดื่มด่ำ ทำใจฝัน
ปากน้อยน้อย ปรางน้องนาง ดั่งแพรพรรณ
จุมพิตฉัน พลันสั่นเทา แม้เบาบาง....
ชีวิตนี้ มีวันใด จะลืมได้
จูบนี้คล้าย กายกับจิต คิดสะสาง
จะตามใจ หรือตามกาย เลือกสักทาง..?
นวลน้องนาง พี่ผิดหรือ?..... ที่ซื่อเกิน.....
ใจนี้ดั่ง ลอยลับ ไปกับจูบ
เลือดฉีดสูบ จูบพร่างพราย อายและเขิน
กายโน้มนำ เกือบทำพลาด ผิดยับเยิน
มิอาจพา เธอมาเดิน เผชิญชะตา
พี่เป็นคน ไร้ราก เป็นซากศพ
ชีวิตลบ ยากพบใคร ให้โหยหา
มิอยากเสี่ยง เบี่ยงทางใคร ให้เสียเวลา
ไปดีเถอะหนา..... อย่าเสียใจ..... ฉันไม่ดีพอ.......
1285
6
0
หน้าส่วนตัว
