คนกุลา
๐ เห็นเขานั่งอยู่นานยามพานพบ
ไม่เคยสบตาใครที่ได้ผ่าน
เหมือนเหม่อลอยเลือนล่องจับท้องธาร
อาจวาดงานสานฝันตามครรลอง
๐ ลมยามเย็นโลมไล้ล้อสายน้ำ
บอกเตือนย้ำคนเหงายิ่งเศร้าหมอง
ส่งสายตาฝ่าไฟบ้านในคลอง
กระทบท้องธารน้ำที่ย้ำเงา
๐ เขาก้าวข้ามแคมเรือเมื่อใกล้ออก
ท่าบ่งบอกอ่อนโยนเจือโทนเหงา
แลเลยไปไกลตาฟากฟ้าเทา
ปานเพียงเขาดื่มด่ำเพียงลำพัง
๐ ข้ามมาจากฟากข้างฝั่งขะโน้น
เพื่อปลอบโยนหัวใจพอให้หวัง
ฝืนคำปลอบตอบใจเติมใส่พลัง
ราวรอฟังแสนนานแต่ผ่านเลย
๐ เรือตีวงคงคล้ายเคยหมายรุด
นายท้ายฉุดคันเร่งตาเพ่งเฉย
เรือเทียวไปเทียวมาฝ่าคุ้งเคย
มุ่งเทียบเกยโป๊ะทอดจอดเทียบลำ
4028
7
0
หน้าส่วนตัว
