ตราชู
แด่ ท่านอาจารย์เสรี หวังในธรรม
มโหรีร่ำเสียงสำเนียงซึ้ง
สะอื้นอึงโอดโอยละโหยละห้อย
ชีวิตหนึ่งซึ่งหลับหวิววับลอย
บรรจงร้อยดอกไม้มาลัยลา
เคยขานศัพท์ขับศรีแห่งคีตศิลป์
รื่นรสรินบรรเลงวังเวงหล้า
เสกมิ่งมนต์แม่นมั่นแต่บรรพ์มา
จรรโลงค่าโขนละครบวรครู
สิ้นครูท่านรันทดท้อถดถอย
ใครจักคอยเคียงประคับประคองคู่
คู่ธาตรีที่ตราโอ่อ่าตรู
กึกก้องกู่เกียรติไทยที่ไกรเกรียง
คร่ำครวญไห้ใคร่หวนคอยครวญหา
ไม่สร่างซาซ้องซ้ำแซ่ส่ำเสียง
วิเวกว่างว้างผวาเหว่ว้าเวียง
แผ่นดินเพียงหัวอกผันผกภินท์
วิญญาณครูไคลคลาล่วงลาลับ
ไปคลอขับสังคีตประณีตประคิ่น
ไปกล่าวรสบทลือระบือระบิล
ให้แถนถิ่นพสุธาทราบพาที
1343
3
0
หน้าส่วนตัว
