มารแมงมุม
แด่เธอที่ร้องไห้เมื่อคืนนี้
เธอจะมีวันต่อไปเช่นไรหนอ
เธอจะมีใครถอทักรักมารอ
หรือจะพอเพียงเท่านี้ไม่มีใจ
เริ่มจะเห็นเป็นเค้าลางอันห่างเหิน
ต้องเผชิญความจริงอันยิ่งใหญ่
ฉันกับเธอแตกต่างเริ่มห่างไกล
แอบหวั่นไหวหวาดวิตกสะทกสะเทือน
เธอคือเธอที่ใจไม่เต็มร้อย
ฉันเป็นเพียงเสี้ยวน้อยน้อยค่อยคลายเคลื่อน
ในคืนวันที่เปล่าดายหลายปีเดือน
เธอจึงเหมือนเติมความฝันฉันเรื่อยมา
แต่เป็นแค่ความฝันอันว่างเปล่า
ฉันยังเหงายังรู้สึกสำนึกว่า
เธอคือเธอ ฉันคือฉัน...ไม่เหมือนสัญญา
ฉันมีค่าแค่เธอเติมเพิ่มค่าตัว
ยามที่ฉันไม่มีใคร...ไม่มีเธอ
รู้เสมอคือความฝันอันสลัว
กอดเธอได้แค่กายใจมืดมัว