ลูกชาวสวนเรือกหญ้าชาวนาไร่
ดั้นด้นไปใฝ่เรียนและเพียรหา
จากบ้านนอกหอบฝันมุ่งมั่นมาเร่งขวนขวายไขว่คว้าสู้ท้าชน
เฝ้าร่ำเรียนเขียนอ่านมานานเนิ่น
สู้เผชิญอันตรายมาหลายหน
อุปสรรคมากมีที่ผจญ
น้ำตาล้นไหลโอ่โถตัวเรา
และวันรับปริญญาก็มาถึง
วันที่ซึ่งสุขใจเหมือนใครเขา
เร่งอุตส่าห์พากเพียรเรียนนมเนา
วันนี้เจ้าสมหวังดั่งตั้งใจ
จบมาแล้วหลายปีที่ผันผ่าน
มองหางานงานนั้นมันอยู่ไหน
ถามตัวเองเราเพียรเรียนทำไม
สุดท้ายไซร้แทบคลานงานไม่มี
ต้องจำยอมพร้อมรับกับชีวิต
เป็นบ