ประภัสสุทธ
มาจะกล่าวถึงชาวนักศึกษา ผู้มีปริญญา
ร่ำเรียนเพียรมั่นเรื่อยไป
ตื่นเช้าหากเช้ายังใส ผ้าห่มคลุมใจ
หลับต่อค่อยตื่นลืมตา
เริ่มเรียนจึงเข้าชักช้า โดดเรียนธรรมดา
คาบหน้ามีอีกถมไป
ตกเย็นตะวันลับไกล ครึ้มอกครึ้มใจ
ก็เข้าร้านเหล้าตั้งวง
หมดตังค์ก็ขอแม่ส่ง บอกเทอมนี้ลง
วิชาตามอำเภอใจ
พ่อแม่ไม่คิดสงสัย ส่งค่าเทอมให้
แม้ทำงานเหน็ดเหนื่อยกาย
หวังพึ่งพาลูกก่อนตาย ตอนแก่คงสบาย
ไม่นานก็รับปริญญา
หมดสิ้นยุคนักศึกษา ตั้งแต่ตุลา
14 กับ 6 หรือไร
ความคิดจึงได้เปลี่ยนไป ทั้งจิตทั้งใจ
ทั้งตัวกระทั่งวิญญาณ
แต่ก่อนเจ้าช่างกล้าหาญ ต่
1717
2
0
หน้าส่วนตัว
