!~เฉาก๊วย~!
เราเกิดไปรักคนดีมีเจ้าของ
น้ำตานองเต็มหน้าเจ้าข้าเอย
ฉันไม่เคยรักใครที่ไหนเลย
พอชมเชยเธอนี้ก็มีกรรม
สุดจะหักห้ามใจไม่ให้รัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดถลำ
ลืมหมดสิ้นชั่วดีศีลธรรม
ความรักนำให้ทำชั่วมั่วโลกีย์
ตกเป็นกิ๊กเขาเพราะเรารัก
ยากยิ่งนักดวงจิตคิดจะหนี
รู้ว่าตัวก่อกรรมทำไม่ดี
แต่โทษทีคนหล่อพ่อก็รวย
ถึงมีกิ๊กทั่วไปในใจแล้ว
ลืมดวงแก้วจอมขวัญอันแสนสวย
ลืมไม่ได้ตัดไม่ลงเหลืองงงวย
หรือเราซวยนวลนางมีชายชม
เราจากกันด้วยดีน่ะที่รัก
ถึงรักมากเป็นชู้ดูขื่นขม
พี่จะหากิ๊กใหม่มาเล้าโลม
แล้วสร้างสมรวมกิ๊กทั่วถิ่นไทย