กวีน้อยเจ้าสำราญครับ
ขอบคุณ น้องญามี่ ช่วยแก้คำ บทที่ 3-4
*ก้าวไปเถิด เกิดกวี มีคุณค่า
นึกออกมา คราเราแต่ง แรงใจฝัน
เหนื่อยหรือเปล่า เล่าคนเก่ง เปล่งรำพัน
แม้บางวัน พรั่นและพรึง ซึ่งทางเดิน
*ทางคดเคี้ยว เลี้ยวซ้ายขวา อย่าสิ้นหวัง
ขรุขระยัง พลั้งพลาดได้ ใช่นานเนิ่น
ต้องทนฝืน ยืนยันท้า กล้าเผชิญ
หากกลัวเกิน เดินหดหัว ตัวเมียจริง
*เป็นกวี ที่ตัวน้อย คอยฝึกหัด
ไม่เด่นชัด ขัดนัยน์ตา คร่าหลายสิ่ง
ทั้งเรื่องกาพย์ ตราบโคลง-กลอน สอนอ้างอิง
ฉันท์-ร่ายยิ่ง สิ่งต้องรู้ สู้ต่อไป
*แม้ยามนี้ มีแต่ฝัน อันไกลโพ้น
จะเหาะโหน โยนจิตแซง แฝงแรงใฝ่
ถ
1987
17
0
หน้าส่วนตัว
