กันนาเทวี
ใกล้รุ่งแว่วสำเนียงเสียงไก่ขัน
เรียกตะวันรุ่งแรงส่องแสงฉาย
ทอระยับหมอกบางน้ำค้างพราย
มาลีร่ายคลี่กลีบรับกับลมเย็น
ผีเสื้อว่อนร่อนชมดมดอกหญ้า
ละลานตาบานล่อแมลงเห็น
ก่อไฟหุงข้าวปลาคราจำเป็น
บุญบำเพ็ญใส่บาตรพระจะให้พร
กลับบ้านนาป่าดอนตอนเหน็บหนาว
นอนนับดาวสุขใจไพรสิงขร
เสียงธารซ่าซ่านไหลไม่ขาดตอน
ได้หวนย้อนถิ่นแคว้นแดนลำเนา
แสนสุขสมพี่น้องปองญาติมิตร
ล้วนใกล้ชิดไมตรีมิอับเฉา
ต่างตะโกนทักทายต้อนรับเรา
สมที่เฝ้ารับขวัญวันกลับคืน
จะดุ่มเดินแห่งใดใจเพลินพัก
ด้วยความรักอุ่นไอใจเต็มตื่น
คือภาพฝันมิตรดีที่ยั่งยืน
กลับมาฟื้นผืนดินถิ่นดงดอย
ขวัญเจ้าเอยเคยหลบลี้หนีไกลห่าง
ปล่
5494
6
0
หน้าส่วนตัว
