๏ เมื่อหัวใจพ่ายแพ้ให้แก่รัก
ยากยิ่งนักหลุดบ่วงห้วงเสน่หา
ดั่งเพลิงเผาร้อนรุมสุมอุรา
เล่ห์มายาเร้นลวงหลอนทรวงใน
โอ้ความรักใครเป็นเช่นนี้บ้าง
ฝันเคียงข้างทุกยามจนหวามไหว
แม้นคนที่ไม่เคยยากเผยใจ
ตราตรึงในรสรักประจักษ์จินต์
บางครั้งหวานหยาดหยดเช้าจรดค่ำ
ซ่านรสล้ำปั่นป่วนรัญจวนถวิล
เฝ้าหลงใหลมิวายพ่ายชีวิน
เพียงยลยินสุขสมภิรมย์ทรวง
ดุจมนต์ขลังรั้งไปยากไขขาน