ในคืนเหงาเฝ้ามองดาวพราวสีแสง กระจายทั่วทุกแห่งเบ่งแสงสี เหมือนเช่นคราครั้งเก่าอย่างเคยมี ก่อนนิทรา...ราตรีจะลับไป สายลมแผ่วแว่วเสียงบทเพลงศิลป์ เพลิดเพลินราวดุจพิณที่พลิ้วไหว ให้ขับกล่อม...ฝันดีร่วงรุดไป ตื่นมารับเช้าวันให้ไม่กังวล อีกแสงนวลดวงจันทร์กระจ่างฟ้า ในม่านตาช่วยพัดพาความสับสน ให้จืดจางห่างหายในบัดดล แลทุกข์ทนมิเยือนมาเตือนเรา วอนคืนเหงาโปรดให้ความสุขสม เผื่อไม่ตรมเช่นอย่างคนอื่นเขา เพื่อความเศร้าที่เคยมีจะทุเลา แล้วจะเข้านอนไปให้ฝันดี