suprapai
มองตะวันพันแสงสิ้นแรง..ค่ำ
เก็บกลืนคำอำลาปลายฟ้าหมอง
สัจจะ..ธรรมชาติ...ไม่อาจเรียกร้อง
เหมือนรักของคนหมองจากจำพรากลา
ความรู้สึกลึกผูกพันคืนวันไหว
บอกหัวใจ...ให้ความรัก..หนักแน่นว่า
อ่อนหรือแข็ง..ร้อนแรงเร้นเยือกเย็นอุรา
ให้รู้ท่าทีคนนี้.....มีหัวใจ
จิตผูกพันคนฝันใฝ่ไม่เคยหาย
ตราตรึงภายในเร้น...สุขเห็นได้
ยังถวิลกลิ่นรักหอมย้อมวันวัย
มั่นคงในความคิด..สนิทนาน
เสียดายแสงแรงราโรยฆ่าคิด
เสียดายจิตเสน่ห์หาเวลาผ่าน
เสียดายซ่อนความรักจมดักดาน
เสียดายความต้องการ..เร้นนานเกิน
กาลเวลาว่าย้อน..หลอนให้คิด
ก็มีสิทธิ์ฝันได้ไม่ขัดเขิน
กาลเวลาว่าจาก..ฝากยับเย
975
9
0
หน้าส่วนตัว
