คนบนเกาะ
นอนไม่ลง ปลงใจ ก็ไม่ถูก
จิตพันผูก ถึงบ้านเมือง เรื่องยุ่งเหยิง
ตัวยายมี ณ ตอนนี้ เหมือนมีเพลิง
เผากระเจิง แทบวายวอด มอดเป็นดิน
หวนนึกถึง ตอนยายมี นี้เป็นเด็ก
ตัวเล็กเล็ก แสนปรีเปรม เกษมสิ้น
ข้าราชพัฒ ทะนาไทย ใครยลยิน
ไม่ปลอกปลิ้น กินบ้านเมือง จากเรื่องราว
นักปกครอง สมัยนั้น น่าฝันหา
เขามีค่า มีหน้าตา เหมือนผ้าขาว
ประดุจเพชร เม็ดน้ำดี สีแวววาว
ประเทศก้าว ไปข้างหน้า มิช้าพลัน
ต่างกับยุค สมัยนี้ ยายมีเห็น
เกิดประเด็น ที่จะต้อง มองให้มั่น
นักปกครอง หลายคนจ้อง เข้าฝ่าฟัน
หมายห้ำหั่น เข้ากัดแทะ แกะบ้านเมือง
อยากคัดเลือก
1349
8
0
หน้าส่วนตัว
