อยากเขียนกลอน อ้อนใคร ให้สงสารแต่ไม่หวาน กินใจ ไพเราะหูเดินตามคำ ครรลอง ของคุณครูพออ่านดู แปร่งแปร่ง แข็งพิกล อาจเป็นคน อาภัพ และอับโชค อยู่ในโลก เดียวดาย ไร้เหตุผล แอบหนีห่าง ร้างไป ไกลผู้คน จึงกมล ทนเปลี่ยว แสนเดียวดายหวังสักคน สนใจ ไมตรีมอบแม้มิชอบ อย่าชัง หวังมุ่งหมายมิถึงขั้น ร่วมเรียง เคียงคู่กายเพียงทักทาย ไต่ถาม ความเป็นไป อยู่กับเหงา เราเอ๋ย แสนเคยคุ้น ความอบอุ่น สักที จะมีไหม เฝ้าเหลียวมอง ปองหวัง จากบางใคร แบ่งเศษใจ ใ
1792
5
2
หน้าส่วนตัว
