พิมญดา
เขากับเธอเดินผ่านฉัน
ใจมันสั่นโหยหาน้ำตาไหล
เธอคือเพื่อนที่ฉันรักเท่าดวงใจ
เธอคือเงาในใจฉันตลอดมา
แต่เธอมีเขาเดินเคียงข้าง
ฉันต้องเดินอ้างว้างอย่างคนเหงา
ความรักของฉันมันบางเบา
แอบรักเขาคนมีคู่รู้แก่ใจ
ขอแค่ได้แอบมองเธออยู่ห่างห่าง
ไม่ขัดขวางความรักของเธอกับเขา
หากรักของฉันทำให้เธอปวดร้าว
ฉันจะก้าวออกไปไม่รีรอ
อย่าห่วงฉันเลยนะคนดี
ฉันคนนี้รู้ดี ควรยืนอยู่จุดไหน
ไม่ก่อกวนให้เธอรำคาญใจ
ขอแค่ได้ มองห่างๆอย่างห่วงๆเท่านั้นพอ
ขอเธอ อย่าหวั่นไหว ใจคนดี
ขอจงมีความสุขกับเขาให้เต็มที่
ส่วนฉันคงทำได้ก็เท่านี้
ก็คนที่ไม่มีค่ากับใครเขา
จะขอก้มหน้ามีรักกับเงา
ที่คอยเฝ้าหลอกหลอนทุกวัน