เดือนที่ร้าวร้างลาลับกับข้างแรม
ส่งดาวแจ่มเจิดจรัสเปล่งรัศมี
เหมือนอดีตกรีดรอยร้าวคาวราคี
เจ็บแต้มสีโศกซมขมขื่นใจ
เป็นกงเกวียนเวียนว่ายหลายชีวิต
กรรมลิขิตขีดร่ายพายหวั่นไหว
ต้องดิ้นรนด้นดั้นฝ่าฟันไป
สุดแต่ใครไขว่คว้าเกาะพ้นเคราะห์กรรม
เมื่อมีทุกข์รุกจับดับต้นเหตุ
ปลงสังเวชวางลงได้ใช่น่าขำ
อยู่ที่ใจไร้ดึงดื้อถือละทำ
หยุดตอกย้ำยอมอภัยใจเลิกรา
แล้วจะเหมือนดาวแจ่มแต้มอ่อนหวาน
ทอแสงผ่านม่านเมฆใหญ่ใสสง่า
ระยิบระยับวับวาวพราวเด่นตา
เปล่งคุณค่ารัศมีความดีตน.