เมื่อความเหงามาเยือนเป็นเพื่อนใจ มองทางไหนเหว่ว้าหน้าเศร้าหมอง ภาพความหลังยังย้ำน้ำตานอง ความเศร้าครองทรวงช้ำท่วมน้ำตา เขาคงเลือนลืมรักที่ถักทอ ลืมวิมาณร่วมก่อร่วมฝันหา ลืมแม้เสียงพลอดพร่ำคำกล่าวลา ลืมไปว่าคนเหงาเฝ้าหลงคอย สงสารนักน้องน้อยคงคอยเก้อ อย่ามัวเพ้อก่นเศร้าใจเหงาหงอย ลืมเสียเถิดความรักที่หลุดลอย ใจจะพลอยทุกข์เปล่าไม่เข้าที มาแต่งแต้มสีสันรับวันใหม่ ลองเปิดใจหันมองมาทางนี้ คนที่พร้อมมอบรักและภักดี เป็นคนดีใจเหงาเศร้าเหมือนกัน