ล้าและท้อ เหนื่อยหนักหนา ราวอุรา แหลกสลาย เหมือนโลกม้วย มอดมลาย เกินร่างกาย จะฝืนทน นั่งไตร่ตรอง มองใจเหงา ไยใจเรา เศร้าหนักหนา ทั้งโรยแรง แห่งกายา อีกน้ำตา มาไหลคลอ อยู่ท่ามกลาง ข้างหมู่คน ไยใจปน เปื้อนเหงาหนอ ใช่ร้องให้ ใครพะนอ แต่ใคร่ขอ เพื่อนสักคน อยากต่อเติม เพิ่มความหวัง มีกำลัง สู้สับสน ขอแรงย่ำ ยามท้อทน เพื่อดั้นด้น บนทางไกล
1450
1
0
หน้าส่วนตัว
