เพชรพรรณราย
มันยอกย้อนหลอนใจไม่เคยลบ
มันยังพบประสบอยู่ให้รู้เห็น
มันยังเกาะกัดกินใจให้ลำเข็ญ
มันไม่เว้นเวลานาทีใด
ความเจ็บปวดรวดร้าวคราวท้อถอย
เฝ้าใจลอยคล้อยคิดจิตหวั่นไหว
ความหดหู่อดสูนักยากหักใจ
ความหมองไหม้ร่ำไห้ร้องนองน้ำตา
ในวันหนึ่งรำพึงคะนึงคิด
เก็บความผิดลิขิตพลาดมาตรปรารถนา
เหมือนโลกนี้มีแต่ช้ำย้ำอุรา
ร่ำไห้หาพาเศร้าแสนเหงาทรวง
ทิ้งตัวลงบนพื้นสะอื้นร้อง
น้ำตานองสองแก้มแซมห่วงหวง
วันเก่าเก่าเฝ้าร่างสร้างใจดวง
มาลาล่วงทิ้งไปให้ช้ำตรม
ความเจ็บนี้คงกรีดใจไม่หาย
จวบวันตายมิวายคลายขื่นขม
ทุกข์และท้อจะต่อสู้รู้อารมณ์
ทนระทมถมทุกข์ใจไม่โรยรา
ไยโลกนี้มีแต่ช้ำย้ำกับฉัน
ไยจาบั
1223
2
0
หน้าส่วนตัว
