พงษ์ศักดิ์ สิงห์ขจร
เมื่อพ่อแม่ ของเรา แก่ตัวลง
ได้โปรดจง อย่าทิ้ง ให้ท่านเหงา
เมื่อเราโต เติบใหญ่ ให้ดูเอา
พ่อแม่เรา ใช่อื่นไกล ให้คิดดู
ท่านเลี้ยงเรา ตั้งแต่เล็ก จนเติบใหญ่
ท่านเคยให้ รักมากมาย ไม่อดสู
ท่านทั้งรัก ทั้งห่วง เฝ้าเลี้ยงดู
ท่านต้องอยู่ รอเรา เฝ้ากลับมา
ตอนเด็กเด็ก ใครกัน จูงมือเรา
ทั้งคอยเฝ้า ยามป่วย เฝ้ารักษา
ยามเราเจ็บ ท่านเจ็บ ปวดอุรา
เสียน้ำตา ให้กับเรา มากเท่าใด
เคยนึกไหม ใครกัน คอยป้อนข้าว
ทุกเรื่องราว เก่าเก่า จำได้ไหม
ทุกวันนี้ ตัวเรา ห่างท่านไป
มีบ้างไหม คิดจะกลับ คืนสู่รัง