คีตากะ
จุดจบแห่งการพบประสบเนตร
ฤาปราศเหตุอันใดไร้ความหมาย
เพราะลมยังทิ้งถ้อยบนรอยทราย
ฝากลวดลายริ้วคลื่นดาษดื่นตา
จุดสิ้นสุดแห่งการพบประสบสอง
ฤาลอยล่องว่างเปล่าเฝ้ากังขา
เพราะน้ำค้างคงวาววับงามจับตา
ฝากใบหญ้ามาลีเติมสีไพร
จุดยุติแห่งการพบประสบสาน
ฤาเพียงการจากพรากยากแก้ไข
เพราะลูกแกะที่พลัดหลงกลางพงไพร
ย่อมทิ้งไว้ในรอยเลือดแห้งเหือดกรัง
จุดสุดท้ายแห่งการพบประสบนั่น
ฤาเพียงวันร้างลาพาสิ้นหวัง
เพราะวิหคซึ่งพลัดพรากจากรวงรัง
ยังฝากฝังรังคอนก่อนลาไกล
จุดอวสานการเจอแห่งเธอ-ฉัน
ฤาคือวันเอ่ยลาพาหวั่นไหว
เพราะแสงกรุ่นแห่งตะวันอันอุ่นไอ
ยังฝากไว้ในราตรีที่เยือกเย็น...
2323
2
0
หน้าส่วนตัว
