พุด
ถามตัวเองหลายครั้งหาคำตอบ
ที่ชัดชอบชีวิตตามเหตุผล
เปิดใจกว้างเรียนรู้โลกโศกผู้คน
ธรรมดาดลพบวันแปรมิแน่นอน
วันนี้รักพรุ่งนี้ชังฝากขมขื่น
ทั้งช้ำชื่นชั่วชีวันฝันฝากสอน
สัจจธรรมเช่นนั้นเองนิรันดร
เป็นฉากตอนย้อนย้ำรู้ทำใจ
เสียเวลาเสียใจทำไมเล่า
ลืมเรื่องราวอดีตเริ่มต้นใหม่
ภาวนาปัญญามารู้เป็นไป
สว่างไสวไร้ตัวตนพ้นวนกรรม
โลกก็คงเป็นไปตามกิเลส
ใครก่อเหตุรับทุกข์ทนจนอิ่มหนำ
กาลเวลาพิสูจน์ความเป็นธรรม
หยุดร้องร่ำไขว่คว้ามายายาม
นิ่งนิ่งในนามความรู้สึก
ล้ำลึกแค่ไหนอย่าไต่ถาม
ทำความดีพลีน้ำใจที่ใสงาม
ต่อเติมตามด้วยเมตตาปรารถนาดี
ใครจะเกลียดจะชังสักเท่าไร
ไม่เป็นไรไร้
2666
2
0
หน้าส่วนตัว
