พิมญดา
@..อันคารมที่เอื้อนเอ่ยพี่เปิดเผย
ลมรำเพยพัดผ่านหูยังรู้หาย
อันลมรักออกจากปากของพี่ชาย
ไม่รู้หายเหมือนพระพายพัดผ่านมา
น้องยังหวั่นกลัวว่าฝันจะสลาย
พอสมใจแล้วก็หน่ายย้ายเคหา
ที่ผ่านมาแค่ลมลวงบ่วงมายา
พิพากษาไล่น้องออกนอกหัวใจ
อันคำรักคำหวานมาหว่านผล
ดวงกมลกลัวดอกผลที่หว่านไว้
พอผลิดอกออกผลได้กำไร
หวั่นฤทัยโดนถอนรากนิราศครวญ
รอหน่อยนะคนดีจ๋าอย่าสับสน
รักวกวนมีหลายหลากพรากให้หวน
หากรัญจวนกลัวใจหนักรักทบทวน
น้ำตารวนใครจะช่วยป่วยฤดี
น้องก็เปรียบเจ้าสาวที่กลัวฝน
ใจร้อนรนกลัวเปียกฝนจึงหันหนี
ไม่ตากฝนกลัวหนาวช้ำชั่วชีวี
คิดอีกทีได้ไหมหนอรออีกนาน...@