โคลอน
เหมือนฟ้าไม่ได้ลิขิตเราคู่
เพราะจู่จู่ก็เหลือแค่ความฝัน
ทำได้เพียงเก็บกอดความผูกพัน
ในทุกวันที่โลกยังหมุนไป
ในวันนั้นที่ฉันเลือกเลี้ยวซ้าย
ก็คงคล้ายที่เธอคิดว่าใช่
เลือกเลี้ยวขวาจนเราต้องห่างไกล
ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เป็น
ได้แต่หวังวันหนึ่งหากพานพบ
คงจะลบภาพลวงตาที่เห็น
แม้วันนี้ทุกสิ่งช่างยากเย็น
จนเกิดเป็นความเหน็บหนาวในใจ
ขอแค่เพียงได้ฝันอีกครั้งหนึ่ง
ในคืนซึ่งลึกซึ้งและอ่อนไหว
ฉันจะหลับตาลงคิดถึงใคร
ที่เคยใกล้แม้ไกลในความจริง
...................................................................................................
ทั้งสองคนต่างพันผูก เชื่อมกันไว้ด้