ทิกิ_tiki
๏ขอบคุณ อุ่นใจกวี ๚
๏ ขอบคุณเพื่อนทุกคน..ณ. ที่นี้
เหล่าล้วนมีไมตรีอย่างหนุนเนื่อง
ช่วยให้คนเขียนกลอนอ้อนค่อนเมือง
ได้เขียนเรื่องสรรค์หามาจดจาร ๚
๏ คืน....วัน อันปวดร้าวเหน็บหนาวนั้น
ก็แปรผันสดชื่นวัน...คืน..ผ่าน
เหลือเพียงเสียงร่ำไห้..ของวันวาร
ยินขับขานถ้อยเสนาะเพราะจับใจ ๚
ณ. หน้าน้อยหน้านี้ที่เพื่อนพ้อง
คอยประคองยื่นมือเข้าถือใกล้
ต่างช่วยจับมือน้อยคอยฉุดไว้
หยิบ ๏ หัวใจแต่ละคนมาล้นมือ ๚
๏ ที่ความเศร้าจางหายไปเกือบสิ้น
สิ่งได้ยินแม้กระชากฝากตนถือ
ก็ไม่เจ็บโกรธใดไม่ไขลือ
คิดว่าคือตัวตนหลายคนกัน ๚
๏ ส่วนควา
หน้าส่วนตัว
907
0
0
