เพชรสีฟ้า
บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม
ไม่เลิกคิดตัดใจ.. ไปจากเขา
เหนื่อยและล้าเหลือเกินหัวใจเรา
เมื่อความเศร้า - เปลี่ยวเหงา.. มาทักทาย
พยายามใช้เวลามาลบล้าง
แต่ยิ่งคิด - ความอ้างว้างไม่จางหาย
รอยอดีต.. กรีดหัวใจไว้มากมาย
ผลสุดท้ายเกินรับได้.. กับน้ำตา
เหมือนฉันถูกทิ้งไว้ในความฝัน
คืนและวันผ่านพ้นไปอย่างช้า - ช้า
มีความสุขแค่ในฝัน.. ที่ผ่านมา
หลอกตัวเองไปว่า.. ยังมีเธอ
ไม่อาจฝืนยอมรับความเป็นจริง
กับบางสิ่งที่เป็นไป.. อยู่เสมอ
เมื่อเธอจาก.. ลากันไป.. เกินพบเจอ
ทำร้ายใจหนึ่งใจ.. ที่ไหวเพ้อ.. อย่างเดียวดาย
1140
4
0
หน้าส่วนตัว
