แก้วประเสริฐ
คิดถึงไหม
สิ่งแปรเปลี่ยนเวียนวนในโลกนี้
ทับถมทวีมากมายคล้ายขุนเขา
บ้างก็ใหญ่ดูหนักมากบางเบา
มีสิ่งเศร้าคละคลุ้งปรุงแต่งกาย
มัวแต่มองด้านอื่นระรื่นจิต
แต่หาคิดถึงเราเฝ้าเปลี่ยนสลาย
ฝากคนอื่นหมดสิ้นปลิ้นน้ำลาย
แสนยากกลายไม่คนึงถึงตัวเอง
ว่าการเปลี่ยนแฝงไปในโลกหล้า
ทั่วกายาอนิจจังดุจดังเขนง
มุทะลุผ่านงำปราศย่ำเกรง
ลิดรอนเก่งเผากันสู่บรรลัย
ประดับร่างเสียงามหาความรัก
สร้างประจักษ์ตัวเองซิเปล่งใส
เมื่อแปรเปลี่ยนในสิ่งที่สิงหทัย
สิ่งภายในสังขารอันผันแปลง
ผมขนเล็บฟันหนังมิขังกรอบ
ดูเพียงชอบแต่งไว้มันได้แฝง
สัจจะธรรมสนองไว้ไม่ระแวง
ซึ่งพลิกแพลงหมอ