นัทนิตย์
กวีสาว...
ยินเธอเล่าเรื่องราวของความหลัง
เนิ่นนานในฤดีที่พ่ายพัง
เพราะความไม่จริงจังของบางคน
กวีสาว....
ดูเธอช่างปวดร้าวและหมองหม่น
เส้นทางแห่งความฝันนั้นมืดมน
หวาดสะทกวกวนทนเดียวดาย
กวีสาว...
เธอรู้สึกเหน็บหนาวมากใช่ไหม ?
ฤดูเปลี่ยนใจเขามาเปลี่ยนไป
ทิ้งดวงใจน้อยน้อยเธอระทม
สาวกวี...
โลกของเธอใบนี้มิสุขสม
อาจดูเหมือนขาดหายบางสายลม
มาพัดพรมดอกไม้ไหวชื่นบาน
สาวกวี...
อย่าให้โลกใบนี้ที่แสนหวาน
ต้องแหว่งวิ่นจนไร้สิ้นจินตนาการ
ปล่อยวันวานเป็นบทเรียนเรื่องความรัก
สาวกวี...
ฉันคือคนหวังดีที่เธอไม่รู้จัก
ขอเป็นเพื่อนคอยห่วงใยมาทายทัก
ช่วยแบ่งเบาภาระหนักจากใจเธอ
1683
4
0
หน้าส่วนตัว
