หากวันนี้ไร้เสียงแว่วแก้วกวีศรี สุขสุนทรียะรสคงหดหาย เหมือนข้าอยู่ด้วยใจท้อรอวันตาย มิอยากหมายสิ่งใดในโลกา มีชีวิตคงเหมือนซากกากชีวิต หากผลผลิตแห่งอักขระ ณ ปรารถนา ไร้สิ้นซึ่งมนต์ขลังอักษรา แค่เกลื่อนหน้ากระดาษเลอะเปรอะเปื้อนไป คนไทยเป็นเจ้าบทกลอนอักษรสาร แค่ตำนานอันรุ่งเรืองฤาไฉน พลังแห่งบทกวีที่เกรียงไกร มิอาจกลับมายิ่งใหญ่ในใจคน ฤาเกิดมาผิดยุคให้ทุกข์หนัก ใครเล่าจักเข้าใจให้หมองหม่น ท่ามโลกที่ศรีวิไลซ์ใครเล่ายล มีกี่คนเห็นคุณค่าล้าหัวใจ บทกวีคืออะไรแทบไม่รู้ เ
1524
7
0
หน้าส่วนตัว
