พิมญดา
ฉันรักเธอเท่าฟ้าน้อยไปไหม
รักเท่าใดชักสงสัยแล้วสิหนอ
มากหาน้อยน้อยหามากเท่าไหร่พอ
รักที่ขอสิ้นสุดไหมใคร่ขอทวน
ฉันห่วงใยทุกเวลารู้หรือไม่
คอยคลั่งไคล้เธอทำใจฉันปั่นป่วน
ห้ามไม่อยู่รู้ว่าคิดจิตรัญจวน
จากเนื้อนวลคนไกลห่วงใยมา
ฉันมาผ่อนตอนเธอเหงาเบาหรือเปล่า
ร้อยเรื่องราวบนลานกลอนอ้อนใจหา
กลัวเธอเหงาเศร้ามากไหมยามไกลตา
เลยนำพารักเท่าฟ้ามาทักทาย
ฉันคิดถึงเธอมากยากยั้งคิด
พรหมลิขิตขีดคำนึงถึงจุดหมาย
จากใจหนึ่งบวกใจหนึ่งซึ้งมิคลาย
ต่อให้โลกสลายหาคลายคลอน
รักเท่าฟ้ายังหาค่ารักสิ้นสุด
รักจะผุดจักรวาลขอถ่าย ถอน
ขอคิดถึงได้ไหมใจอาวรณ์
สิ้นสุดตอนฉันหมดลมถมรักเธอ...
1806
13
0
หน้าส่วนตัว
