จนปากกาหนึ่งด้ามหมดน้ำหมึก แค่บันทึกความรักได้สักเสี้ยว โดยรักนี้มีเสนอเธอคนเดียว คอยเธอเหลียวมาอ่านพอผ่านตา บอกให้เธอตระหนักว่ารักมาก จริงใจจากหัวใจคนไร้ค่า และอยากขอแค่เศษความเวทนา จากนางฟ้าผู้สถิตเหนือจิตใจ บรรทัดท้ายบันทึกหมึกเปลี่ยนสี อาจเทวีอ่านเจอเผลอสงสัย จึงต้องแจงสาเหตุตามเลศนัย ความเป็นมาเป็นไป...ฟังให้ดี พอหมึกหมดกระทันหันทิ้งฝันค้าง ยอมเชือดกลางหัวใจเลือดไหลปรี่ มากเกินกว่ารอยหมึก..บันทึกนี้ เลือดคนที่ทุกชาติเป็นทาสเธอ
1314
5
0
หน้าส่วนตัว
