Jeminine
ในวันที่ฟ้าของเธอมืดหม่น...
พายุฝนทำให้เธอเหน็บหนาว
ม่านน้ำตา..เอ่อมาปิดกั้นแสงดาว
ความฝันรานร้าว แหลกยับ..ลงกับใจ
ในที่สุดพายุร้ายจะพ้นผ่าน
ฟ้าที่เคยมองนั้น..จะกลับสดใส
หลังฝน...หากเธอมองไปที่ขอบฟ้าไกล
จะเห็นสะพานสีรุ้งรำไร..อยู่สุดตา
บนสะพานสีรุ้งแห่งความฝัน
จะพาเธอก้าวผ่าน..คืนวันอ่อนล้า
ดอกไม้จะผลิบาน..ดวงตะวันจะส่องแสงมา
อีกฟากหนึ่งของเส้นโค้งฟ้า..คือที่พักใจ
คืนนี้...ขอให้เธออดทน
พาตัวเองผ่านพ้น ไปให้ได้
จงศรัทธา..และรอเวลาที่พายุจะจากไป
คนดีเธอรู้ใหม..ไม่เคยมีใคร ต้องนอนหลับในฝันร้ายทุกทุกคืน