วิจิตรวาทะลักษณ์
พิรุณหล่น ร่วงล้นริน จากถิ่นเทพ
ระอองไอ ประกอบเก็บ เสพย์สวรรค์
ผสานผสม ภิรมย์รื่น ชื่นชีวัน
จากเทพธรรม์ วิมานเมือง อันเรืองรอง
แล้วร่วงริน สู่ถิ่นฐาน ชั้นโลกล่าง
เป็นทิวทาง ที่พร่างพรม ภิรมย์ผอง
ประกบดิน ประกอบหล้า พาเรืองรอง
จึงเจิ่งนอง ให้ดินชุ่ม ชะอุ่มปน
ระอองไอ สายฝั่งฝน หล่นลงป่า
กระทบชั้น พรรณพฤกษา พนาสณฑ์
ดังแกรบกรอบ ประกอบฟ้า มาคำรณ
ได้ยินยล ดั่งเทพไท้ ได้บรรเลง
วายุย้อน ผ่อนพัดผ่าน ชั้นยอดไม้
อ่อนเอนไหว ไปตามลม ล้มลอยเร่ง
ดั่งพฤกษา เริงระบำ ไปตามเพลง
ที่บรรเลง จากเสียงฝน หล่นลงใบ
ระอองฝน ที่หม่นมัว สลัวป่า
ดั่งแพรพรรณ ชั้นม่า
1287
7
0
หน้าส่วนตัว
