plaing_piu
๑ สุนทรียรสกวีบทเก่า
พลิกฟื้นวันคืนเกลากวีเข้าท่า
การประพันธ์ชั้นครูรู้วิชา
คือมนตราวาทปรากฏเป็นบทเรียน
๑ ไม่รู้ฤารู้น้อยค่อยเพียรหัด
ตำราวัดฤ ว่าวังคลังอ่านเขียน
เก่าใหม่มิใช่เรื่องเขื่องติเตียน
ล้วนดั่งเทียนเรียนทันนัยปัญญา
๑ กวีนิพนธ์ไทยมิใช่ชั่ว
โง่ยิ้มหัวมั่วอ้างมุ่งทางหน้า
ละตัวตนแห่งชนชาติสะอาดตา
วัฒนธรรมชีวาประชาชน
๑ เสวนาคำประพันธ์ฉันทลักษณ์
คำนึงหลักศึกษาสะเทือนผล
รูปแบบแยบคายคมอารมณ์คน
เนื้อหากลซ่อนฝนลึกล้ำตรึกตรอง
๑ งามภาษากวีลีลาวาด
ให้รู้ศาสตร์รู้ศิลปท่อง
จินตนาการอำไพทำนอง
ใจตกต้องรสคำนัยคำนึง
๑ ปฏิบัติจัดเจนเช่นหลัก