ลูกเป็ดขี้เหร่
ริมหน้าต่างสี่เหลี่ยมเอี่ยมสะอาด
ยังนั่งวาดวางหวังอย่างเหงาเหงา
เธอคนไกลจากนี้ไม่มีเรา
จะสุขเศร้าหวานซึ้งถึงเพียงใด
รู้ซึ้งแล้วจากนี้ไม่มีรัก
แค่อยากทักเหมือนก่อนตอนชิดใกล้
ยังอยากยิ้มรับขวัญวันเปลี่ยวใจ
ยังอยากใช้สายตาคอยอาทร
เคยถนอมกล่อมเกลี้ยงไม่เลี่ยงหนี
เคยพัดวี ประคองกัน ในวันก่อน
จากวันนี้ หากหวั่นไหว ใจร้าวรอน
เขาจะป้อน คำปลอบ ตอบอย่างใด
เพราะยังรัก เพียงเธอ เสมอมั่น
จึงต้องหวั่น สั่นหนาว อกร้าวไหว
กลัวเหลือเกิน หากเขาทำ เธอช้ำใจ
เราจะยืนอยู่อย่างไร ไม่รู้เลย
ใจอาวรณ์ อาทรรัก ต้องหักลบ
ผลกระทบ ยังยากไร้ ใครเฉลย
ทำได้เพียง ขื่นขม ลมรำเพย
ขอเขารัก เธออย่างเคย
1096
5
0
หน้าส่วนตัว
