plaing_piu
คงไม่มีที่หมาย...คนดายเดียว
คงไม่มีที่เปลี่ยวเคี่ยวกรำกล้า
คงไม่มีที่วางเธอ...ค้างคา
ไม่มีสิ่งที่ว่า......รอยอาลัย
สิ่งที่เธอเผลอให้....ความใหลหลง
มิใช่..ใจ.จำนง..จึงสงสัย
วันคืนทุกข์สุขคละหวังอะไร
เริ่มต้นใหม่ได้อย่างนี้..กี่ครั้งคลอน
เดือนนวลเพราลอดเงาไม้ไหวพินิจ
ทุกครั้งผิด..อิดเอื้อนไม่เหมือนก่อน
มีเลศนัยใครหาโหยอาวรณ์
บอกกันก่อน..อย่าซ้อนใจ...มิใคร่รู้
มิใช่ชู้รักชอบ..แอบลอบชม
มิใช่ตรมก้มนิ่งยิ่งหดหู่
มิใช่ชายสิ้นลายกัน...เชิงชั้นครู
บอกให้รู้ว่ารักมิพักตรอง
ดับดาวเดือนพราวฟ้า
รินน้ำตาวักหน้าหมอง
ซ่อนใจใครสำรอง
อย่
1972
8
0
หน้าส่วนตัว
