ไผ่ดำ
...พี่คงเป็น ได้แค่ สแปร์พาส
ที่น้องจัด เป็นเพื่อนไว้ คราใจหมอง
วันสดชื่น ยิ้มได้ ไม่เคยมอง
ปล่อยเราต้อง ชอกช้ำ ระกำใจ
...เธอให้เรา เป็นเพียง เพื่อนแก้เหงา
ยามเธอเศร้า หันหา ใครไม่ได้
ตัวสำรอง เธอกลับมา หาทำไม
เธอรู้มั้ย ใจฉัน มันเจียนตาย
...เพราะลมลิ้น ปลิ้นปล้อน ย้อนเวียนวก
ฉันเจ็บอก เพราะคำหวาน เธอใช่ไหม
จะลวงหลอก กลอกกลิ้ง ไปทำไม
เดินจากไป อย่ากลับมา หาอีกเลย
...จะปรึกษา อะไร ไปที่อื่น
ฉันขมขื่น พอแล้ว ล่ะน้องเอ๋ย
ให้เพื่อนใหม่ ปลอบใจ นะทรามเชย
อย่าเอื้อนเอ่ย พอได้ไหม ไม่อยากฟัง
...ต่อหน้าเรา ก็บอก ว่ารักมาก
ลับหลังจาก หันไป ก็กลับหลัง
ฝ่ามือหงาย ก็กลาย ง่ายเสียจัง
2484
11
0
หน้าส่วนตัว
