ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
. จุดหมายของฉัน อยู่บนยอดภู
ความฝันของฉัน อยู่บนยอดดอย
สิ่งมุ่งหมายของฉัน อยู่บนยอดตึกสูง
แต่ความน้อยใจลึกๆ ฉันคือคนพิการขาสองข้างขาด
ไม่มีรถเข็น เคลื่อนไหว เคลื่อนที่ด้วยการกระเถิบ
ความเป็นไปได้ คือ ความเป็นไปไม่ได้
ความเป็นไปไม่ได้ คือ ความเป็นไปได้
ฉันร้องไห้คิดถึงบ้าน ขณะฉันอยู่ที่บ้าน
ฉันรู้สึกพ่ายแพ้ เมื่อ ตัวเองชนะ
ไม่รู้ว่าใครกำลังกวักมือเรียกฉัน อยู่ไกลโพ้น
ฉันทะยานขึ้นอากาศ เหาะเหิน บินขึ้นอากาศผ่านฝูงนก
ฉันถามไถ่ สารทุกข์ ทำไมพวกเจ้าถึงเซื่องซึม?
พวกเรากำลังเป็นหวัด ฝูงนกตอบน้ำเสียงเศร้า
ฉับพลันฉันก็ควักกระเป๋
หน้าส่วนตัว
809
1
0
