ค่อยประจงเรียงทรายรายทางฟ้า
ก่อรูปลักษณ์อักษราภาษาศรี
ผูกเป็นคำกลอนกาพย์ตามรอยกวี
ล้วนอารีพลีค่าวิชาตน
มอบความรู้สู่มวลมนุษย์โลก
ชนบริโภคเรียนไว้ไม่สับสน
ขัดหัวใจให้พราวราวเพชรปน
แกร่งสุดทนตราบสิ้นอินทรีย์วาย