ณ.คลองฉวาง
หากว่าเปรียบถิ่นฐานเหมีอนต้นไม้
แล้วจะเปรียบกับสิ่งให้เหมาะสม
เปรียบเหมือนต้นยางอินทนินหรือชวนขม
แต่ก็ไม่เหมาะสมเปรียบเทียบกัน
หากว่าฉันเปรียบชีวิตเหมือนต้นไม้
มันก็เหมือนต้นฝ่ายในป่ากว้าง
ถึงเวลาดอกฝ่ายลอยเคว้งคว้าง
ลอยไกลห่างต้นไปไกลทุกวัน
แล้วจะมีดอกฝ่ายดอกใดบ้าง
ที่ไม่ลอยไกลห่างจากโคนต้น
โดนกระแสลมพัดให้หลุดพ้น
ให้หางเหินคอนต้นจากพ้นไป
กระแสลมพัดดอกของต้นฝ่าย
ให้มันลอยทิศทางใดยังไม่รู้
อาจจะตกไปอยู่ที่เลิศหรู
หรือว่าน่าอดสูสังเวชใจ
ฉันเคว้งคว้างอยู่ในกลางอากาศ
ไม่อาจคาดถึงชีวิตของฉันได้
ตราบเท่าที่สายลมจะพาไป
มันจะตกตรงไหนก็ชั่งมัน
เมื่อครั้งฉันยังอยู่บนต้นฝ่าย
ฉันก็หว