อยู่เมืองนอกบอกกันมันเหว่ว้า เริ่มหัดพูดภาษา-พอเข้าหู จะซึมเศร้าเหงาไหมให้คิดดู ต้องมาอยู่ไกลทางต่างลำเนา เรียนไม่จบหลักสูตรพูดไม่คล่อง จะหันมองทางไหนใจนึกเหงา ไม่ร่ำรวยสวยสง่าปัญญาเบา ภาพรวมคือ"ผู้เยาว์"เขาว่ากัน มีแต่เพียงเสียงเพลงช่วยปลอบจิต มิมีเพื่อนคู่คิดร่วมสร้างฝัน จึงเขียนกลอนปลอบใจไปวันวัน รอคนนั้น-คนไหน-ที่ใจจริง