คอนพูทน
เมียงมองหม่นหมางกลางเปลวแดด
ที่เผาแผดผิวผ่าวเจ้ายังเด็ก
ร้างพ่อไร้แม่ตั้งแต่เล็ก
ลูกเจ็กจีนไทยใครไม่รู้
เก็บขวดของเก่าที่เขาทิ้ง
หลายสิ่งส่งขายพอได้อยู่
รอดตายหายโหยช่วยโชยชู
ย่ำอยู่กองขยะประจำทาง
คุ้ยเขี่ยเรี่ยรายกระจายจ้อง
เพ่งมองกองมิดปิดหัวหาง
รถเด็กเล่นล้อหลุดสีเลือนราง
รีบง้างงัดแงะแคะขึ้นมอง
รอยยิ้มอิ่มใสบนใบหน้า
อ่อนล้าหิวลืมปลื้มสนอง
ดีใจ..กมลจนเจ้าล้นพอง
ประคองของเล่นแลลนลาน
ของขวัญ..ปลอบขวัญวันด้อยค่า
ราคาอย่าทักเหมือนหักหาญ
กอดพิศนอนเพลิน..ใต้สะพาน
ยิ้มหวาน..รอสว่างลากพลาง..โชว์
.................................