อ.วรศิลป์
วันนี้ มีกิจกรรมไหว้ครูตอนเช้าบนโต๊ะครูมีพานดอกไม้วางอยู่ พร้อม ๆ กับช่อดอกไม้เล็ก ๆ อีกหลายกำครูท่านหนึ่งกำลังเตรียมตัวจะกลับบ้านและกำลังสาละวนกับกองสมุดงานบนโต๊ะอยู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูห้องและคำขออนุญาตเข้าห้องครูหันไปมองจึงได้รู้ว่าเป็นลูกศิษย์ที่เคยสอนนั่นเองพวกเขาถือมาลัยน้อย ๆ ในมือเดินเข้ามาหาแล้วก้มลงกราบที่ตักพวงมาลัย ได้จากศิษย์นั้นสะกิด น้ำตาไหลด้วยตันตื้น ชื่นหัวใจแค่มาลัย ธรรมดาดุจแรงเสริม เติมดวงจิตมาลัยศิษย์ ที่ให้มาอยากบอกศิษย์ ให้รู้ว่าหยาดน้ำตา ครูตกในตื้นตัน ศิษย์มาหานำมาลา มามอบให้เพียงเท่านี้ ก็สุขใจที่รู้ได้ ศิษย์ไม่ลืม