ในคืนค่ำทุกวันที่เดียวดาย แอบซ่อนน้ำตาไว้ไม่ให้เห็น ทุกก้าวอย่างต่อสู้อย่างลำเค็ญ ความสุขมิพบเห็นเช่นผ่านมา เหมือนเรือน้อยลอยคว้างกลางฟ้ากว้าง มรสุมซัดพัดอัปปางไม่เป็นท่า การเดินทางท่ามกลางระหว่างน้ำตา เลือดนักสู้อ่อนล้าสิ้นกำลัง ฉันจะเหลือไฟฝันกี่วันที่ อีกกี่เดือนกี่ปีที่สมหวัง ความทรนงสิ้นหายหมดกำลัง แม้ความหวังหริบหรี่อย่างเลือนลาง ซ่อนน้ำตาหยดสุดท้ายไว้ใต้หมอน จุดสุดท้ายเชิงตะกอนที่ฝังร่าง เหนื่อยเนิ่นนานสิ้นสุดระยะทาง สิ้นสุดแล้วการเดินทาง....ระหว่างน้ำตา....
1602
4
0
หน้าส่วนตัว
