พี่ดอกแก้ว
ใจบรรเจิดจิตพร่างสว่างไสว
ณ เบื้องไกลให้กระจ่างดั่งมองเห็น
ณ เบื้องลึกก็ตรึกทั่วทุกประเด็น
ณ เบื้องกาฬฉานเช่นเห็นชัดตา
ใจสงบพบความสงัดเงียบ
แม้นที่เปรียบชุมผ่านศูนย์การค้า
แม้นที่โต้คารมคมวาจา
แม้นที่ทุกข์พบพามิพรั่นพรึง
ใจละมุนอุ่นไอในพรหมวิหาร
ก็เบิกบานเมื่อพบสบคนขึง
ก็เยือกเย็นดุจน้ำยามโทษตรึง
ก็ยื่นให้แม้นถึงทุรกาล
ใจมีคมชมโชคไม่โศกเศร้า
พบคนเขลาก็ยังสุขสนุกสนาน
พบคนโศกก็โยกย้ายให้เบิกบาน
พบคนพาลก็ระงับดับปวงภัย
ในความต่างห่างไกลในความเปลี่ยน
ที่หมุนเวียนเจริญทรามตามสมัย
หากเข้มแข็งเพิ่มแรงให้จิตใจ
ก็จะไร้ปัญหาทุกคราเอย