ณ มุมหนึ่งของใจใครไม่เห็น ว่าซ่อนเร้นเจ็บช้ำน้ำตาไหล คือมุมอับลับตา..เป็นฝ้าใจ แอบเก็บไว้..ทุกข์ทน..จนซีดเซียว รู้ว่าหนักยากยิ่งกว่าสิ่งไหน จะทำใจให้ลืมไม่แลเหลียว เจ็บระกำช้ำดวงแด..แต่ผู้เดียว หยุดข้องเกี่ยวใดใดมีให้กัน ไม่ต้องเก็บเหน็บหนาวที่ร้าวรวด ลืมเจ็บปวด..ลืมทุกข์..ลืมสุขสันต์ ลืมให้หมดถ้อยจำเรียงเสียงจำนรรจ์ ลืมคืนวันอันขมขื่น..รื่นน้ำตา จะก้าวเดินต่อไปในวันนี้ หยุดเสียทีหัวใจไม่ค้นหา เพราะสิ่งฝันพลันมลายไปลับลา เก็บน้ำตาเอาไว้..หยุดไหลนอง
2163
10
0
หน้าส่วนตัว
