แดนไกล ไลบีเรีย
ขณะหนึ่งฉันยืนตรงพื้นกว้าง
ขอบข้างทางท้องถนนคนขวักไขว่
รถราวิ่งมวลฝุ่นคลุ้งก็ฟุ้งไกล
ทอดตาไปเบื้องหน้า พร่าพริบพริบ
ขณะหนึ่งจึงรู้สึกลึกลึกว่า
ท่ามเวลาเคลื่อนไหวใจย่างหยิบ
ก่อเกิดเป็นจินตนาการอันนานลิบ
จากนับสิบภาพทรงจำจำเนียรกาล
ขณะหนึ่งเราเอ๋ยเคยเป็นเด็ก
ตัวเล็กเล็กซื่อใสใจอ่อนหวาน
ร่าเริงยิ้มแย้มแก้มบาน
วิ่งเล่นเพ่นพ่านอยู่ข้างทาง
เฮ้ยมึง มึงเล่นอะไรกันวะ
อ๋อกูจะแข่งขันปั่นลูกข่าง
เหวยเหวย ไอ้ห่าอย่ายืนกาง
กูจะขว้างลูกข่างทอย รีบถอยไป
บนข้างทางขณะหนึ่งยังซึ้งซาบ
กับภาพพผองเราทั้งเก่าใหม่
เคยร่วมก๊วนซุกซนปีนต้นไม้
ตามวัยไร้เดียงสาประสาซน
หากแต่ว่า –
ว
2075
2
0
หน้าส่วนตัว
