ม่านดอย
หวลคิดถึงคืนเพ็ญเดือนเด่นหล้า
ทั่วนภาดารารายฉายเวหน
แม่นวลนางงามเหลือเกินเดินให้ชม
ดังอัปสรจากแดนพรหมสมเทพี
แต่ละนางร่างระหงส์องค์เอวอ่อน
อรชรกรนิ้วผิวนวลฉวี
ค่อยเยื่องย่างดังหงส์เหิรเดินเวที
ดุจดังเทพเทวีหนีมาเยือน
เกล้าผมมวยขวยขัดทัดดอกเอื่อง
ช่อสีเหลืองเรืองอร่ามงามเชือดเฉือน
นุ่งผ้าซิ่นดิ้นทองมองติดเตือน
ข่มดาวเดือนให้หมองเป็นรองเธอ
ผ้ารัดอกปกปิดถันอันขาวผ่อง
เพลินพิศมองโฉมไฉไลใจอาจเผลอ
เข็มขัดเงินวาววับรัดเอวเธอ
งามเลิศเลอสมส่วนนวลอนงค์
ผ้าสไบไหวพลิ้วปลิวสบัด
งามเด่นชัดเอวกิ่วคิ้วขนง
แม่ทำบุญใดเล่าเจ้าโฉมยง
ทั้งทรวดทรงวงพักตร์ลักขณา
จะให้เลือกน้องนางใดใจสับสน
1485
15
0
หน้าส่วนตัว
