สิริน
เมื่อคราสิ้น ทุกสิ่ง ที่มุ่งหวัง
หมดกำลัง เหนื่อยหน่าย ไร้จุดหมาย
เอือมระอา อุราเศร้า ไม่เว้นวาย
ยืนหยัดกาย ให้คงอยู่ อย่างหวั่นกลัว
หมดพลัง หนทาง พลันสูญสิ้น
ไม่ยลยิน สิ่งใด คล้ายยวนยั่ว
ทิ้งศรัทธา ลาไกล ใจหมองมัว
เหลียวหาทั่ว ภพกว้าง หนทางตัน
ไม่เหลือแล้ว สิ่งใด ให้ปรารถนา
ช่างไร้ค่า ระอา แม้ว่าฝัน
เพราะโลกนี้ ลำเอียง ไม่เว้นวัน
หัวใจหวั่น บั่นทอน ร้าวรอนฤดี
ในทุกฝัน หดแห้ง แล้งเหือดหาย
จักโชคร้าย จนตาย หรือไรนี่
เทพหรือมาร ผลาญผจญ ชนย่ำยี
เหยียบขยี้ หนีซ้ำ ย่ำกายใจ
อยากจะร้อง ก้องฟ้า ต่อว่าโลก
ยื่นทุกข์โศก สรรพสิ่ง ยิ่งสงสัย
ให้ทุกข์ท้อ ทรมาน ผลาญทำไม
ทำบาปใด ถึงไ
1899
6
0
หน้าส่วนตัว
